boeken voor kleine en grote kinderen

Dingdong! Daar is Gibbe!

In Nieuw werk on mei 27, 2016 at 1:33 pm

13318526_10208406596137771_1766843950_nNet in een postpak geleverd, een nieuw boek, om in tienvoud te omarmen. Een gek verhaal, ik geef het toe. Gibbe is een jongen van acht die heel geliefd is bij zijn ouders. Nu ja, zijn vader is er al een paar jaar niet, en zijn moeder is wel heel erg verstrooid. Maar haar zoon is haar oogappel, dat staat vast. Ze heeft ook nog een dochter, Toska, een meisje van dertien dat goed is in turnen. Toska is zo gemeen tegen haar broertje dat hij haar het liefst naar het andere eind van de wereld wil verbannen zien. Maar zulke dingen gebeuren nooit echt, of toch?
Doen ook nog mee: een turnjuf die gefixeerd is op witte sokken, een lief langharig hamsterhondje, Pavel, een postbeambte uit Gagaoezië, tamelijk veel soldaten (dertien) en een eenarmige man die zebrapaden verkoopt.
Als het vreemd klinkt, moet je weten dat het zich niet nu afspeelt, maar over tien jaar.
Maar wat je vooral moet weten is dat de fantastische tekeningen van de hand van Karst-Janneke Rogaar zijn. Dat klinkt even verzonnen als al de rest en toch is het de waarheid.
Wij hadden een geweldige tijd met Gibbe en de maandagman, nu jullie nog.

Gibbe en de maandagman, Evelien De Vlieger en Karst-Janneke Rogaar, 188 pagina’s, uitgegeven bij Querido en vanaf vandaag te koop in de boekhandel.

Korting op Jubelkreten en Vrolijkheidjes

In Nominaties en prijzen on mei 24, 2016 at 10:21 am

9789401429542Lina en Judocus weten het meestal beter, maar de nominatielezers van de Kinder- en Jeugdjury Vlaanderen doen het ook niet slecht. Ze nomineerden ‘Lina en Judocus weten het beter’ in de categorie 6-8 jaar. Dat betekent dat heel veel kinderen dat boek zullen lezen in 2016 en 2017. Lina en Judocus zijn alvast onder de indruk.

Lina?
Ja, Judocus.
We zijn genomineerd voor de KJV. Dat zegt oma.
Wat is genomineerd?
Dat we verkozen zijn of zoiets.
O wauw! En voor wat dan?
Ik zeg het toch: de KJV.
Maar wat is de KJV?
Dat weet ik niet.
Zag oma er blij uit toen ze het vertelde?
Ze lachte toch.
Het zal wel iets met korting zijn, dan. Als ze minder moet betalen is oma altijd blij.
Oké. De K staat voor Korting. En die J en die V dan?
Ik weet het niet. Bedenk zelf ook eens wat. Wat begint er met de letter J?
Jeuk?
Judocus! Korting op Jeuk, dat gaat toch niet.
Jongens! Korting voor Jongens zoals Judocus? Hihi.
En ik dan?
Bedenk dan zelf een woord. Ik wed dat je er geen vindt.
Echt wel. Euh. Jeansbroek.
Korting op Jeansbroeken. Denk je?
Ja, hoor, dat zal het zijn. Nu nog een woord dat met een V begint.
Vla. Of nee, Vrat!
Wrat is met een w, Judocus. En oma zei KJV, niet KJW.
Vriend? Vuur? Vet?
Het moet iets zijn waar je korting voor kunt krijgen.
Er is gewoon te veel met een V.
Misschien is het dat wel? Veel. Korting op Jeansbroeken en Veel meer.
Ja zeg, Lina. Dat klinkt goed. Wanneer is oma terug?
Binnen een uurtje.
Goed. Dan begin ik aan een lijstje.
Wat voor lijstje?
Van Veel meer. Want een jeansbroek hoef ik niet.
O! Mag ik meedoen? Aan je lijstje?
Natuurlijk. Jij bent toch ook genomineerd!

9789401429542a

 

 

Ik schrijf. Ik droom

In Over mijn werk on mei 3, 2016 at 9:01 am

Een groot voordeel van veel lezingen geven is dat ik daarna een lichte euforie voel over alles rondom mij. Als ik maar mag blijven zitten en de deur niet uit hoef, niet voor uren, niet voor dagen, weken. Of toch, om naar mijn caravan te lopen, laptop onder de arm. De zon schijnt. De koffie dampt. De kerselaar bloeit. De kat spint. De kip zont. De bij zoemt. Het pad droogt. Het verhaal groeit. De spin weeft. De moeder verdwijnt. De nacht sterft. Het woord komt. De zin is. Het boek wordt. De bamboe ruist. Ik schrijf.
Vanaf dan zie en hoor ik niets meer want het verhaal vereist al mijn aandacht. Tijdens het schrijven kom ik te weten waarom ik net dit boek schrijf, waarom dit verhaal, je zou voor minder gaan zitten. Ik las gisteren dit nog: ‘Tijd is misschien datgene wat voorkomt dat alles tegelijk gebeurt, maar het domein van de tijd is de buitenwereld. In onze binnenwereld kunnen we gebeurtenissen die ons in de loop der tijd overkomen, ondergaan alsof ze tegelijkertijd plaatsvinden. Ons niet-lineaire ik is niet geïnteressea9e594f51aa68e607f24ea357d3eb1d9erd in het ‘wanneer’, maar des te meer in het ‘waarom’ (Jeanette Winterson, ‘Waarom gelukkig zijn als je normaal kunt zijn?’) Dat ‘waarom’ fascineert me en drijft me verder in dat voortdurende tasten in het duister dat schrijven ook is. Maar ik hoef het gelukkig niet allemaal zelf te doen, ik heb daar personeel voor. Ik heb mijn personages al zo ver gekregen dat ze het af en toe van me overnemen, en dan verrassen ze me, met hun durf bijvoorbeeld. Maar ik roep ze ook op tijd tot de orde! – ik ben de baas, tenslotte. Als ze moe worden en dreigen in te dommelen krijgen ze pauze en ga ik ook even liggen, in de hangmat onder de notelaar en de eik die op dit moment hun takken tooien met schuchtere blaadjes van het teerste groen, als halfverpopte rupsen die nog zullen wegvliegen. Als ik daar lig, verdwijn ik in mijn binnenwereld, waar alles tegelijk plaatsvindt, alles wat van mij alleen is. De rupsen verpoppen. De boom zweeft. Ik droom.

 

 

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 48 andere volgers