Brave oude wereld

De oudste fietste deze ochtend naar Flanders Expo voor het laatste examen in een lange reeks. Psychologie. Enkel multiple-choicevragen, geen sinecure met een volbloedtwijfelaar als moeder. Wat hij niet van mij heeft geërfd, is zijn relativeringszin. Ik probeer hem stress aan te praten – een klein beetje paniek – maar het komt niet binnen, niet echt. Ik luister gespannen naar elk geluid, als hij nu al terug is, ging het slecht, het is te vroeg. Het zijn gelukkig de katten maar die niet weten wat aan te vangen met zichzelf in deze leegte na maandenlang neer te kunnen kijken op al dat volk in hún huis. Ik ben hun enige publiek, de achtergebleven toeschouwer als alle lichten gedoofd zijn, de anderen zitten gemondmaskerd op het werk of in de schoolbanken.
Een frisse fietsrit in de ochtendschemer bracht terug regelmaat in het leven van de scholieren – behalve voor de middelste want zijn band stond plat. Hij gaat te hevig door het leven, ook op een fiets, hij kijkt ernaar en de derailleur valt eraf. Ik ben jaloers op zijn hevigheid, een leven lang reed ik braaf op de oude fiets van mijn moeder en ik draag nog jassen van toen ik twintig was, alleen ik verslijt, niet de dingen die mij omringen. De jongste verkeert in een milde staat van shock, hij foetert zich door de dag, voor minder dan twee vloekwoorden per zin doet hij zijn mond niet open. De puberteit is een feit. Voor mij blijft hij toch de schattigste, ik denk terug aan de vakantieochtenden waarop ik languit naast hem meekeek naar Stranger Things, de droevige ogen van Winona Ryder volgden ons in de hitte van het huis, de dagen oneindig en onbepaald.
Nu zit ik met rechte rug voor mijn lege laptop, mijn vaste computer gaf de geest op 1 september, ik ben alles kwijt. Ik ga van nul beginnen, mezelf heruitvinden, de wereld hertekenen. Meer relativeren. Heviger leven. Af en toe vloeken als de beesten. Na dit bericht begin ik eraan, zonder dralen. Maar eerst nog de schotelvodden en de mondmaskers wassen op 60°. Kip gaan kopen. En uitkijken naar de examinandus, die dus nog altijd niet terug is: als dat geen fucking goed teken is.

 

3 reacties op ‘Brave oude wereld

  1. maar lienie mijn lieve meid ,waar haal je toch die juiste woorden omdat allemaal te verwoorden ,ik kan er niet bij , maar wat ben je toch gelukkig met die 3 engerds die ZOOOO VAN JE HOUDEN ?je mama die je altijd volgt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s