Nadagen van de caravandagen

In De Standaard Magazine van vandaag blik ik terug op mijn voorbije achtertuintijden, die nog niet helemaal voorbij zijn want het leven begint pas bij vijftig. Er werd al lustig over een vervolg gehint (‘Mijn jaar onder het afdak’, ‘Carportdagen’ of ‘Tuinhuistaferelen’) maar ik blijf voorlopig binnen. Er valt eerst grondig na te genieten. Van de verwondering dat dat eenzame jaar nu tussen een prachtige omslag ingebonden ligt, met dank aan een toegewijde uitgever. En van de warme aanwezigheid van vrienden op de geslaagde Caravanavond. De beelden daarvan spreken boekdelen, die ik graag met jullie deel.

6 reacties op ‘Nadagen van de caravandagen

  1. Nogmaals proficiat Eveline. Het was voor mij de eerste deelname aan een boekvoorstelling en ik vond het super om erbij te zijn.
    Nog enkele bladzijden in mijn huidige boek en dan begin ik met plezier aan jouw caravandagen. Groetjes. Maureen

  2. Hallo,
    ik ontdekte vandaag de recensie van Caravandagen in De Standaard der Letteren en las er onder meer dit: ““… aan een pauze toe – ‘herbronning’ heette dat vroeger. Ze is ‘in een staat van verdriet’. Is het een depressie? Het begin van een burn-out? Is de oorzaak de pijnlijke vaststelling dat ze vijftig wordt? Dat de kinderen haar ‘kleintjes’ niet meer zijn? Of is het gewoon het leven dat even opspeelt?” … dat is voor mij ongelooflijk herkenbaar, het verwoordt precies de toestand waarin ik al enkele weken verkeer en de vragen die ik mij ook stel … ik omschrijf het zelf als een soort “tristesse” die ik voel, en dat is nu net die “staat van verdriet” … ik ben enkele jaren ouder dan u en mijn “tristesse” wordt ook veroorzaakt door een soort rouw om het einde van m’n huwelijk, eigenlijk al sinds enkele jaren maar komt nu plots veel harder dan voorheen binnen … kortom (en sorry dat dit me even van het hart moest), ik ga heel snel uw boek kopen en lezen … beste groet, Benedikt

  3. Slechts enkele zinnen in dat stuk in DS Magazine waren genoeg om mijn nieuwsgierigheid te wekken… en jouw boek meteen te kopen, net voor we allen samen in lockdown moesten. Ik las het in één ruk uit, gulzig jouw woorden opnemend, wat bij mij goed weggestopt was werd door jouw ervaring weer met zachtheid geopend… Ik las het opnieuw, nu een stukje trager, en voor het eerst duidde ik een boek stukjes aan…zodat ik momenten als vandaag, terugdenkend aan mijn eigen Caravandagen (weliswaar zonder caravan) van twee jaar geleden, ze kan herlezen en ze kan voelen als zachte veertjes op mijn gemoed. Dank voor je mooie boek, het is voedsel voor de ziel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s