Mooie dagen, met ijsvogels en taart

In het jaar 2018 ontdekte ik de vogels. ’s Ochtends tijdens het tandenpoetsen kijk ik nu naar de kauwen op de daken van de overburen, in koppeltjes brengen ze hun tijd al spelend en kibbelend door. Soms gaan ze op in de zwerm en vallen ze van mijn netvlies af, dan stop ik eindelijk met poetsen en kijk ik mijn grijzende spiegelbeeld aan. Jij – vogels? lacht het me uit. Jahaa. Ik zag een paar maanden geleden zelfs een ijsvogel – ontdekte dankzij dat blauwe wonder dat het begrip ijsvogeldagen een periode van rust en geluk betekent – daarna zag ik er nog een. Verder is mijn leven vooral gevuld met gewone koolmeesjes, gemaskerde verenballetjes die zich ongecompliceerd door de tuin bewegen, als om mij te laten zien hoe het moet. Voorbeelden heb ik ten allen tijde nodig.
Naast vogels zijn ook boeken mijn trouwe spiegels. De boeken die ik schrijf (in februari verscheen mijn Wish you were here, feestelijk onthaald werd het, ook door mezelf) maar vooral die van anderen. In 2018 las ik alsof mijn leven ervan afhing. Dat bezorgde me rake leeservaringen: Een ware held van Martin Michael Driessen (geslepen zinnen in een perfecte plot), De vogels van Tarjen Vesaas (intimistisch en hartverscheurend), De toverberg van Thomas Mann (groots en wild van opzet en taal) en zoveel meer.
Maar er kan er maar één de mooiste zijn, en dat is dit jaar en alle volgende de Oostenrijkse Marlen Haushofer. Ik las De wand, ik las Hemel die nergens ophoudt, en keek daarna naar buiten. Haushofer herprogrammeerde mij al lezend tot iemand met wie ik beter opschiet, meer nog dan de vogels dat konden. En het werd eens tijd, ook, na bijna een halve eeuw! De nieuwe Evelien tuurt niet onafgebroken in het luchtruim maar beperkt dat tot ze een vogel ziet – een kauw of meesje is goed, ze wacht niet op ijsvogels. Ze twijfelt beduidend minder, is kordater, milder en vrolijker en ruimt elke dag een half uur op. Ongeloofwaardig? Ik doe een beroep op jullie willing suspension of disbelief. In 2019 komen we elkaar wel eens tegen.
Ik wens iedereen een ijsvogeldag of zeven, gespreid over een mooi, nieuw jaar. Leve 2019.

4 reacties op ‘Mooie dagen, met ijsvogels en taart

  1. maar,waar haal je toch die letters die deze woorden en zinnen kunnen maken !!

    prachtige beelden verschijnen voor je als je ’t leest,in die donkere dagen tussen oud en nieuw

  2. EVELIEN
    Ijsvogeldagen: ja, gelukkig beleven we die ongelooflijk mooie dagen. zo laden de batterijtjes weer eens op en kijken we opgeruimd naar al wat leeft, bloeit en groeit.
    Ik lees altijd met veel plezier jouw blog, jouw teksten….
    Warme knuffel
    Lieve

Laat een reactie achter op Evelien Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s