boeken voor kleine en grote kinderen

Archive for september, 2017|Monthly archive page

Muurbloemen (8): Schimmen en Mickey Mouse

In Over mijn werk on september 1, 2017 at 8:10 am

Het is met schimmen net als met spinnen: zonder is je huis niet gezond. Buiten ruikt het naar één september maar ik doe gewoon de deur dicht. De jongste is vertrokken naar het zesde leerjaar. Gisterochtend bij het ontbijt vroeg hij me nog: ‘Ben je bang om dood te gaan, mama?’ Ik wist al waar het heen ging. Hij wil wel geloven in reïncarnatie maar heeft een volwassene nodig die mee gelooft, om zijn kansen op terugkomst te verhogen. In zijn volgende leven wil hij een kat zijn, zegt hij, in hetzelfde huis als waar we nu wonen, maar dan met andere mensen ‘want jullie zijn dan al allemaal dood’. ‘Ik wil wel een beer zijn,’ zeg ik. ‘In het wild?’ vraagt hij blij. ‘Wat dacht je?’ zeg ik. ‘Ik ga zalmen vangen en van de berg af rollen.’ O ja, zie ik hem denken, ze gelooft het, bijna.

Het is met schimmen net als met spinnen, niets om bang voor te zijn, want meestal zie je ze toch niet. In spoken gelooft de jongste niet. ‘De blauwe vogel’ was ooit zijn lievelingsboek, ik verdwaalde in de tekst maar hij probeerde het niet te begrijpen: de kracht van de kleuter. De schimmenstoet uit dat boek is een aandenken aan al die mooie, moeilijke woorden die we zachtjes in zijn oor fluisterden voor het slapengaan. Ik heb deze zomer één keer voorgelezen, voor de grap dan nog, een verhaal uit Otje van Annie M.G. Schmidt, hij vond het zalig, ik vond het zalig, maar de volgende avond zei hij: ‘het hoeft niet meer, hoor, mama.’ Gelukkig is er altijd wel iemand in een staat van regressie in dit huis, momenteel de middelste van bijna vijftien, die graag wil gevoederd en voorgelezen worden, uit ‘Charlotte’s web’ (zijn spinnenfobie vraagt om kordate actie). Ik kan heel veel niet – tekenen, voetballen, kaartspelletjes, bouwen met Lego, praten over piraten – maar ik kan wel voorlezen, zo lang ik leef. De Mickey Mouse herinnert me daar elke dag aan. Er hangt een hartverscheurend verhaal aan vast, over een vader die veel te vroeg stierf, over een zoon die zich herinnert hoe hij zat te tekenen met zijn vader die een goeie Mickey Mouse in de hand had en hoe hij dat als kleine jongen nabootste. Het is niet mijn verhaal, het hoort toe aan Carll Cneut.

Het is met schimmen net als met spinnen: ze moeten hun plaats kennen. In het geval van die eerste verwijs ik ze graag door naar het schilderij van Carll Cneut: veel beter kan het niet worden voor een schim. Voor de spinnen daarentegen heb ik geen pasklare oplossing, maar een beetje spanning kan ik wel gebruiken in mijn leven.

Voor Carll Cneut

Schimmen is een illustratie uit De blauwe vogel (van Maurice Maeterlinck en Do Van Ranst). De Mickey Mouse is een van de illustraties die Carll uitdeelde na de ontroerende voorstelling ‘Klei’, waarin Wouter Deprez vertelt over de kindertijd van Carll Cneut.

Advertenties