boeken voor kleine en grote kinderen

Laat het altijd winter zijn

In Uncategorized on januari 19, 2017 at 11:35 am

Ik legde gisteren vers stro in het kippenhok en vond daar dertien eieren: twaalf witte en één bruin. Ze hadden er plots weer zin in gekregen, en ik met hen. Hun verenkleed staat breed, er loopt dubbel zoveel kip door de tuin. Ik voel me hun moeder als ze me op de voet volgen, maar ze willen enkel iets te bikken (al kennen ze complexe gevoelens als frustratie en verveling, stond in de krant te lezen, en ze zijn ook niet vies van een vriendelijk woord of een aai, het zijn net pubers). Als er niets meer te pikken valt, zoeken ze de zon op. De grond is te hard om een kuil te graven maar ze hebben hun donsdeken klaar. Met de eieren maken ze veel mogelijk, hierbinnen. Gisteren Nutellakoekjes. Vandaag boekweitpannenkoeken.
Het jongste kind is thuis, bleek als een dweil, hij speelt piano met zijn warme handen, gniffelt om de naam van de componist, gaat dan helemaal loos met de noten, Ludwig Schytte, Bach en Pachelbel, hij slaat ze allemaal aaneen tot één groot stuk, vol uitbundige en soms ook ingetogen thema’s en ritmes, hij ontfermt zich over de toetsen tot het dampt in huis.
Ondertussen spelen we al vijf dagen Monopoly en de strijd is nog niet beslecht. ’s Nachts hertekenen de katten de stad, de straten veranderen van eigenaar, het geld wordt verschoven onder de tafel. ’s Ochtends vechten ze, zijn ze onverbiddelijk, ze blazen en klauwen, jij moet je plaats kennen, denkt de oudste, ijskoningin die ze is met haar sneeuwwitte vacht, maar de tijger valt toch aan, en het lijkt elke keer over leven en dood te gaan. Daarna liggen ze urenlang hun ingebeelde wonden te likken, in wel honderd posities, nu eens kop tussen de poten, dan weer kwetsbaar op de rug als een pasgeboren baby, zodat wij bijna niet anders kunnen dan hun alle kanten op staande wintervacht aaien. Geniet ervan, zeggen ze dan met hun tot spleetjes geknepen ogen, straks is het voorbij en ga ik je gordijnen weer in.
De tram piept en knerpt meer nu het vriest, hij dendert om de tien minuten voorbij en herinnert aan de wereld daarbuiten, in de stad is het minder koud.
De middelste zoon kwam gisteravond met paarse handen en blauwe knokkels thuis van de theatergroep, het enige wat hij over die lessen wil lossen is dat zijn docent een rosse baard heeft, hij is trots op zijn handen, we mogen er allemaal eens aan voelen, er staat voor één keer geen piemel op en de kou voelen we niet.
Ik lees een boek over hoe je beter kunt lezen (van Lidewijde Paris, die kan pas lezen), probeer het meteen uit op ‘Vaak ben ik gelukkig’ van Jens Christian Gröndahl, vraag me af waarom ik al zoveel boeken schreef voor ik eigenlijk goed kon lezen, wil ik echt een in het duister tastende debutant blijven? Ik wil denk ik vooral de passie niet verliezen. Ik herinner me de bevroren handen van toen ik kind was, we vertellen erover tegen elkaar onder een deken, hoe de pijn van het ontdooien ons deed huilen.

081_001 16143947_10210604221237025_2125017271_n 16144860_10210604220877016_95235111_n16176200_10210604278078446_1305096329_n
Misschien zijn winterherinneringen wel de mooiste. Er mogen van mij wat bergen bij. We waren kinderen, mijn zus en ik en nog een paar anderen mochten nog naar buiten ver over bedtijd, de maan liet de sneeuw glanzen en verjoeg het donker, we sliepen tweeduizend meter hoger dan de zeespiegel, in de bergen aan de overkant stond een pijl van bomen, we waren niet bang en ik heb het nooit meer zo stil geweten als die nacht. Ik woon waar het plat is en lelijk maar kan bergen zien in wolken, in bomen, in hopen zand op bouwterreinen. Maar alleen als het koud is.

Laat het altijd winter zijn. Laat het altijd vriezen. Laat het binnen warm zijn, en buiten ijskoud. Laat het niet, nooit meer andersom zijn.

Bewaren

Advertenties
  1. Evelien: telkens ik pittige vrieslucht ruik, voel, beleef ik weer de intense gloed van het begin van mijn grote Liefde ook al is dit nu al bijna 60 jaar geleden.
    Het verleden is nu humus voor nieuw Leven…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: