boeken voor kleine en grote kinderen

Gelukkig nieuwjaar (en voor iedereen een schrijver)

In Uncategorized on januari 13, 2017 at 9:25 am

Ik ben goed in dingen opstarten en dan ergens onderweg verdwalen en vergeten dat ik überhaupt iets had opgestart. (Überhaupt. Wat een akelig woord, ik moet dat in 2017 maar niet meer gebruiken). Het kan gaan om iets eenvoudigs als elk jaar een schrijver bedanken en deze wens de wereld in sturen: dat iedereen een nieuwe schrijver mag ontdekken. Ik heb het al eens een jaartje nagelaten te doen, maar pik die goede gewoonte nu graag weer op, omdat er geen enkele twijfel kan bestaan wie ik wil bedanken. Ik las nochtans veel moois vorig jaar(nog iets wat ik me regelmatig voorneem en verzuim te doen: opschrijven welke boeken ik lees en wil lezen). Er was ‘Liefde’ van Knausgard, ligt te wachten tot ik verder lees, er was Patti Smith met ‘Just Kids’ en ‘M Train’, er was ‘The passion’ van Jeanette Winterson (‘Do it from the heart or not at all’). Ik moet dringend ‘In gratitude’ van Jenny Diski lezen, in mei komt de nieuwe Johann Harstadt uit (hoera!), er was veel en er is veel. Maar nu ben ik over de helft in ‘Ik heet Lucy Barton’ van Elizabeth Strout, en ik weet niet goed wat ik nu moet doen, het boek uitlezen en beseffen dat het mooiste van 2017 al achter de rug is of het opsparen tot ik het nodig heb? Ik kan het herlezen natuurlijk en dat zal ik ook, in het Engels, want dat is de taal waarin Elizabeth Strout het schreef, maar nooit zal het nog hetzelfde zijn. Ik zoek een citaat om jullie te overtuigen (en nu uitkijken dat ik niet het halve boek overtik).

‘Maar het komt ook wel eens voor, onverwachts, als ik op een zonbeschenen stoep loop of de kruin van een boom in de wind zie buigen, of een novemberlucht laag boven de East River zie hangen, dat ik opeens overweldigd word door een besef van diepe duisternis, zodat er misschien wel een geluidje aan mijn lippen ontsnapt, en dan loop ik de dichtstbijzijnde modezaak in om met een onbekende een gesprek aan te knopen over de snit van sweaters uit de nieuwe collectie. Op die manier moeten de meeste mensen zich door de wereld bewegen, half en half iets beseffend, bekropen door herinneringen die onmogelijk waar kunnen zijn. Maar wanneer ik anderen zelfverzekerd over straat zie lopen, alsof ze geen greintje angst kennen, begrijp ik dat ik niet weet hoe anderen zijn. Veel in het leven lijkt pure speculatie.’

‘Ik moest bij de verpleegsterspost op een stoel gaan zitten terwijl ik mijn best deed om niet te huilen. Kiespijn sloeg haar arm om me heen, en om die reden hou ik nog steeds van haar. Ik vind het weleens jammer dat Tennessee Williams die tekst voor Blanche DuBois heeft geschreven: ‘Ik heb me altijd verlaten op de vriendelijkheid van vreemden.’ Veel mensen zijn vele malen gered door de vriendelijkheid van vreemden, maar na een tijd klinkt dat banaal, als een cliché. En dat vind ik jammer, dat mooie, ware woorden te vaak worden herhaald waardoor ze zo oppervlakkig gaan klinken als een cliché.’

‘Sarah Payne zei: Als er een zwakke plek in je verhaal zit moet je er meteen iets aan doen, zet je tanden erin en doe er iets aan, voordat de lezer het doorheeft. Zo krijg je gezag, zei ze op een van de cursusdagen waarop de vermoeidheid van het lesgeven op haar gezicht te lezen was.’

Twee recensenten hadden zich al lyrisch uitgelaten over dit boek, en mijn moeder stuurde er ook mails met veel uitroeptekens en hoofdletters over (bedankt, mama!). Ik kreeg vorige week nog de vraag wie eigenlijk mijn lievelingsschrijver was, ‘Richard Yates’, antwoordde ik met een licht paniekgevoel, ook hier weer snelt Elizabeth Strout te hulp: ‘Ze kon zelfs nauwelijks zeggen hoe ze heette! En ik had het gevoel dat ik ook dat begreep.’ Er zijn mensen die het niet erg vinden dat ik niets met zekerheid weet, vrienden en vreemden. E. Strout weer: ‘Er wordt voortdurend geoordeeld in deze wereld: hoe kunnen we ervoor zorgen dat we ons niet de mindere voelen dan de ander?’ (En ook nog: ‘Het is niet onze bedoeling zo kleingeestig te zijn. Heb medelijden met ons – dat gaat vaak door me heen – heb medelijden met ons allemaal.’ Ja, ik moet nu echt stoppen.) Elke schrijver heeft één verhaal, zegt mijn nieuwe goeroe, ik denk dat ik het daarmee eens ben.

Ik schreef dit gisteren en las ondertussen het boek uit – tot zover díe twijfel – maar er waren verzachtende omstandigheden. Ik reed in de regen naar huis, mijn fietslampjes lieten het allebei afweten, de wanhoop werd bij elke trap groter, thuis wacht een warm bad, sprak ik mezelf moed in terwijl vrachtwagens me alvast voorspoelden, er resten je nog wel zestig bladzijden Strout.

Vandaag zeg ik: tik die twee laatste hoofdstukken niet over. Bedank liever Elizabeth Strout en bak daarna rozijnenbrood.

Heb medelijden met ons, ook in 2017. Gelukkig zal het nieuwe jaar zijn.

15978172_10210547607581719_383052848_n 15978264_10210547654662896_1672353651_n 15978259_10210547607621720_1684788269_n 15978220_10210547617021955_1131312796_n 15978203_10210547607101707_1982582763_n  15978566_10210547606301687_1289121802_n 15978443_10210547655142908_1778254016_n 15978429_10210547606741698_2121197797_n 15978417_10210547607141708_1759806265_n 15978375_10210547606861701_802260149_n 16111635_10210547607301712_227263666_n 16111616_10210547654902902_669198717_n 16111579_10210547607741723_1868302788_n 15978870_10210547654862901_1504067713_n 15978829_10210547607021705_41133233_n 15978912_10210547654822900_367619626_n 16111986_10210547607501717_247580054_n 16111893_10210547616581944_1691552987_n 16111772_10210547654742898_1190760250_n 16111676_10210547654422890_2115104342_n 15995428_10210547606421690_761721534_n 15979022_10210547655102907_2038592469_n  15978964_10210547606101682_2090742269_n 15978944_10210547606941703_400057264_n 15979004_10210547820067031_381986699_n 15995989_10210547613061856_657627167_n 15910182_10209134198326057_670467643_n 15995761_10210547606381689_38803273_n 15995473_10210547607261711_1180112983_n 16111152_10210547607341713_626562972_n 15942449_10210547820387039_621464868_n16111450_10210547820267036_433331052_n 15996168_10210547606461691_224394064_n 15996088_10210547612981854_2104425315_n 15996067_10210547607661721_924533278_n 15227858_10210076726769993_1580417439_n 16111198_10210547607181709_859441434_n

Bewaren

Advertenties
  1. schitterend”kletsnat “beeld over die vrachtwagens die je voorspoelden!!!!!!weer je mama

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: