boeken voor kleine en grote kinderen

De pijn, de blijdschap, de bosklas

In Over mijn werk, Uncategorized on oktober 10, 2016 at 4:31 pm

dsc02733dsc02747Je zet een kind op de wereld en alles wat daarrond hangt is acuut en helder en explosief, het draait om leven en dood. Daarna wordt hij langzaam wie hij is, het kabbelt, als het goed gaat tenminste. Deze zaterdag werd hij al tien, en vandaag vertrok hij op bosklas. Deze post dreigt belachelijk persoonlijk te worden, maar toch moet het even – het gaat over schrijven. De pijn en de blijdschap van het begin vallen niet te beschrijven en dat hoeft ook niet want ze vallen onder de categorie oergevoelens. Voor mij zijn de beelden van dat moment iconisch, er zit geen ruis op. Links: dé pijn, ik heb pijn, en hij heeft pijn (ook al zie je hem niet). Rechts: dé blijdschap, ik ben blij, en hij, tja, hij hapt naar adem. Alle begin is gemakkelijk.

Het is pas daarna dat het verwarring troef is, dat er ruis komt op wat we voelen. Neem nu een vertrek op bosklas. Ik spreek voor mezelf, beschouw de bus als de buik waar hij tien jaar geleden in zat en zie hem zitten bij het raam, zijn hand kleeft tegen het venster. Ik voel de duizend dingen die ik zie in zijn blik. Maar een explosie is het niet, het is eerder het tegenovergestelde, laat ik het een implosie van gevoelens noemen. Natuurlijk is dat geen groot drama – er rolde niet één traan. Toch wou ik dat er een foto bestond van dat zwarte gat in mij, een bewijs, iets. Dat kan natuurlijk niet, ik weet het wel, een implosie is onzichtbaar. Dus neem ik mijn toevlucht tot een tragere weg: woorden. In de Van Dale staan er honderdduizenden, en ik ben ondertussen al lang genoeg aan het schrijven om te weten dat de juiste woorden er altijd tussen staan. Ze zitten soms goed verstopt soms, maar ik heb tijd: mijn jongste is namelijk niet thuis.

Bewaren

Advertenties
  1. Super zuske…geen woorden voor…voor veel emoties..geen woorden…jij kan dat zo mooi!xxx

    Verzonden vanaf mijn Samsung-apparaat

  2. Je schrijft het inderdaad weer heel mooi neer, Evelien. Er zindert nog veel onder de oppervlakte. Ik ben fan, van jouw schrijven en van jou. Maar dat is geen nieuws natuurlijk 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: