boeken voor kleine en grote kinderen

Archive for september, 2015|Monthly archive page

De zomergekte voorbij

In Over mijn werk on september 30, 2015 at 10:08 am

IMG_5286Ik heb veel dingen gedacht deze zomer. Als ik nu eens drie broden tegelijk bakte. Als ik nu eens kopje onder ging in de koude rivier. Als ik nu eens niet de boterhammen smeerde voor de jongste. Als ik nu eens beter opwarmde voor het lopen. Als ik nu eens mild was voor iedereen en dus ook voor mezelf. Als ik nu eens één uur per dag opruimde. Als ik nu eens buiten sliep in plaats van binnen. Als ik nu eens mijn hartslag tot bedaren kon brengen. Als ik nu eens nooit meer las wat anderen van dag tot dag deden. Als ik nu eens op blote voeten bleef lopen. Als ik nu eens alle namen van spinnen uit het hoofd leerde. Als ik nu eens niet het laatste geutje koffie morste. Als ik nu eens in de zon kon blijven zitten. Als ik nu eens eerlijk was over mijn eeuwige zelfbedrog. Als ik nu eens minder nadacht, meer voelde. Als ik nu eens de perfecte caravanstabilisator uitvond. Als ik nu eens stopte met schrijven en alleen nog naar de kippen keek. Als ik nu eens niet meer voor kinderen maar alleen nog voor kippen schreef. Als ik nu eens een goed palmkoolrecept vond. Als ik nu eens opging in de dingen. Als ik nu eens het konijn op schoot nam. Als ik het nu eens aaide. Als ik nu eens kwaad kon worden! Als ik nu eens het onkruid uittrok, de hemden streek, de bramen niet liet afvallen, de ramen zeemde, de sfeer negeerde, de daden liet spreken in plaats van de woorden. Er valt veel te denken in een zomer, er is veel licht en de dagen zijn leeg, er gaat zeker iets veranderen! Dan komt de nazomer, met een beetje geluk. Een paar ideetjes nog, als ik nu eens de versleten schoenen weggooide, herkenbare citaten uitknipte en bijhield, opnieuw piano ging spelen, grotere porties eten klaarmaakte. De herfst staat al te dringen, die lieve, bruine herfst, als een oudje dat in mijn schouder knijpt en zegt: ga nu maar de eieren rapen en maak een grote omelet. Maak ik mezelf na al die jaren nog altijd wijs dat ik bedekt zal worden onder een zekerheidsdeken als de herfst er eenmaal is? Natuurlijk niet. Ik koester het verlangen naar wat ook, naar het verlangen desnoods, altijd. Maar ik ben blij dat ik weer even van die zomersprongen af ben, van die gedachten die als zweefvliegen in scherpe hoeken vliegen en je duizelig achterlaten. Ik weet niet wat oktober zal brengen, storm misschien, of de perfecte stilte. Maar vandaag genoot ik al uren van de zon op mijn gezicht, zonder te barsten van verlangen.

Advertenties