boeken voor kleine en grote kinderen

Wat boeken kunnen (19)

In Over mijn werk, Uncategorized on december 26, 2014 at 9:23 am

Noorwegen 044Jaren geleden deden we huisruil met een gezin uit Noorwegen. We waren al twee kleine kinderen rijk, er was een derde op komst en ik was godganse dagen zo misselijk als wat, het regende onophoudelijk en het huis waarin we terechtkwamen lag in een troosteloze buitenwijk van Bergen, vooral de kelderverdieping met de overgedecoreerde kinderkamers herinner ik me, donker en somber ondanks de felgekleurde posters en knuffels, er viel niet aan te ontsnappen. Het hele huis en de omgeving gaf me een miserabel gevoel maar het was vakantie, we moesten er het beste van maken en waren het niet wij die per sé naar Noorwegen hadden willen reizen? Voor die kinderen was het allang goed geweest als we aan de Belgische kust hadden gezeten, of beter nog, in ons eigen huis, dat niet onderkelderd is om maar één voordeel te noemen. We kwamen na een drietal weken terug naar huis, veel nieuwe indrukken rijker (haai gegeten, fjorden bevaard, Kapitein-Sabeltandijsjes gelikt) maar zonder dat onvergetelijke dat je toch wilt als je zo ver van huis gaat. Met dat kindje in mijn buik werd het niets, en ik was niet eens verrast toen ik dat te horen kreeg, maar het was niet bevorderlijk voor mijn Scandinavenliefde. En toch heb ik dat nare gevoel nog kunnen ombuigen. Een paar jaar later las ik ‘Samen op het eiland Zeekraai’ van Astrid Lindgren voor, en dat begint als het gezin Melkerson naar een afgelegen eiland aan de Zweedse kust vaart om daar de vakantie door te brengen. In dat begin kon ik me herkennen, wij waren in Noorwegen ook naar een afgelegen eiland gevaren in een soort busboot, daarna liepen onze ervaringen en het verhaal uiteen maar er was iets in gang gezet. Zin voor zin maakte ik me de belevenissen van de Melkersons eigen. Astrid Lindgrens verhaal is warm en speels en ademt zoveel geborgenheid uit dat het er mij en mijn teleurstelling over onze reis er nog wel bij kon nemen. Het resultaat is dat mijn herinneringen aan de reis nu dooreenlopen met wat ik las over vader Melkerson en zijn vier kinderen, wij hebben er ondertussen drie en ik ben weer grote fan van Scandinavië, zelfs van Bergen en zijn uithoeken (dankzij ‘Schrijver’ van Karl Ove Knausgard). Maar zonder dat boek van Astrid Lindgren zou het anders gelopen zijn. Dan was het bij mijn onvermengd onbehagen en verdriet gebleven, terwijl Scandinavië echt wel beter verdient.
Wat boeken kunnen: waar het nodig is, je herinneringen bijkleuren.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: