boeken voor kleine en grote kinderen

Mijn Canada (9)

In Over mijn werk, Uncategorized on januari 21, 2014 at 8:55 am

Yes sister, yes sister! 2012-10-05 14.59.062012-10-05 14.19.33

Als ik mijn droomhuis zou moeten beschrijven, zou er veel hout zijn, een kachel, bergen rondom, een vergezicht, en ja, er mag ook een wasje te drogen hangen, van wapperend wasgoed word ik diepgelukkig. In die droom blijk ik de volgende ochtend wakker te worden, en de koffie staat klaar. Tot hiertoe heb ik naar het landschap gestaard vanuit mijn Hyundai, nu woon ik er plots middenin. Beter nog: Anne wil me mee uit wandelen nemen, ze kent de weg op haar duimpje en haar three big dogs houden beren met interesse in malse schrijfsterskuiten op afstand. Tijdens een ochtendwandeling in het dal vertelt Anne me hoe de honden onlangs werden omsingeld door een horde coyotes. Met veel gebrul en uiterlijk vertoon kon ze de lastposten wegjagen, maar de honden waren er niet goed van. Het zijn doetjes, zegt Anne, maar ze zijn groot en harig en dat schrikt tenminste toch de beren af. Oké. Coyotes dus. Ik ben op stap met een schrijfster met lef, zoveel is duidelijk, deze vrouw verjaagt wilde dieren als het moet. Ik heb ook veel haar maar niet op mijn tanden, dus ik luister, Anne leeft in de bergen net als een personage in mijn boek, en in de bijna zestig jaar die daartussen zitten is de natuur geen sprietje veranderd. Ze vertelt over een hert dat ooit uren had vastgezeten in een omheining palend aan hun huis, daardoor zwaar gewond was geraakt waardoor er geen andere optie was dan het af te maken en in het bad te versnijden tot vlees voor in de diepvries. Dat deed ze niet in haar eentje, ik heb ondertussen ook kennisgemaakt met Philip: achter elke superwoman staat een lieve man. Ze vertellen heel open over hoe ze elkaar ontmoetten op een dating site na allebei al een paar relaties (en kinderen) achter de rug te hebben. 2012-10-05 06.57.35 2012-10-06 06.18.40Nelson staat bekend om zijn fladderaars, zegt Anne, ze heeft zelf drie volwassen kinderen en Philip heeft er ook één, samen hebben ze er geen. Het was soms ingewikkeld en druk maar nu de kinderen groot zijn, is de rust terug.

Na de wandeling ga ik naar de Archives van het Touchstones Museum van Nelson, waar Anne een afspraak voor me heeft geregeld. Tegen dat ik er aankom, zijn ze al met z’n tweeën op zoek naar mijn grootvader en informatie over de mannen die in 1929 langs Kootenay Lake aan de spoorweg werkten. Laura, een grote jonge vrouw met een plat accent en een natuurlijke autoriteit neemt het in handen, ze is zo gefocust en efficiënt dat ik me in de headquarters van 24 waan. De andere vrouw is een vrijwilligster van ver in de tachtig maar zo gebeten door de missie van de dag dat ze kirt als een jong meisje als ze iets vindt. Trofeevondst is een reeks van 40 foto’s waarop de construction workers te zien zijn, alle mannen kunnen mijn grootvader zijn en hij kan ze allemaal zijn. Op één foto denk ik hem echt te herkennen, niemand die het nog kan bevestigen maar goed, fascinerend zijn ze in elk geval. Liefhebbers van korrelige zwart-witbeelden met een Wild-Westgevoel: hier kom je ruimschoots aan je trekken. Uit de kranten halen we ook nog een en ander, maar het blijft bij eerder ‘officiële’ berichten, de verhalen achter de migrant workers lijken het niet tot in de krant gehaald te hebben.

2012-10-05 18.06.04’s Avonds ga ik met Anne naar een benefietavond voor een collega die een auto-ongeluk had. Onderweg naar de happening vertelt Anne me dat ze – kort voor het ongeluk gebeurde – een nare ervaring had met de schrijfster. Toen ze werd gevraagd om voor te lezen, zegde ze toe met gemengde gevoelens. Ik ging meteen mee in haar tweestrijd, bereid als ik ben om wat voor gevoelens ook over te nemen. In het zaaltje zitten vooral collega’s van Anne, allemaal vrouwen, alleen hier en daar een verdwaalde man. De stukken die worden voorgelezen zijn wisselend van kwaliteit, één vrouw in het bijzonder verliest al snel mijn aandacht met zweverige gedichten waar je al na drie regels op een wolk van hoort te zitten. De vrouw ziet er duur uit, met grijs sluik haar, een roze mohair sjaal, een aristocratisch profiel. In de pauze kopen we (letterlijk) een armlengte lotjes voor de fifty-fifty draw, een tombola waarbij de helft van de opbrengst naar de revaliderende schrijfster gaat. Een oudere vrouw die beangstigend goed op Annie M.G. Schmidt lijkt (en ook nog een boek blijkt te hebben geschreven dat Yes sister, no sister heet) stopt haar hand diep in de mand met lotjes en leest het winnende nummer voor. Nog voor ze bij het laatste cijfer is weet ik dat ik het winnende lotje in handen heb. Ik moet het podium op en de aristocrate komt controleren of ik niet lieg, ze leest nummer voor nummer na of het wel klopt dat deze bezoeker van nergens de winnaar is. Ik besluit om het geld niet aan het steuncomité te schenken zoals de vrouw me bazig suggereert, maar het te houden en op te doen aan cadeautjes, voor Anne bijvoorbeeld. De lookalike leest voor uit haar erg grappige werk en net als bij onze eigen Annie hangt de hele zaal aan haar lippen. Daarna is Anne aan de beurt. Flying with Amelia is haar laatste boek en het begint veelbelovend, als ik mijn ogen tot spleetjes knijp voelt het alsof ze alleen voor mij voorleest. De kers op de taart: een privélezing om mijn droomtrip te vieren. Ik had zelf niets beters kunnen bedenken.
We glippen weg voor het einde van de avond en rijden terug de bergen in, de rit heeft iets van een vlucht, we gaan naar waar het donker en geborgen is, naar de rust van naaldbomen en een laatste glaasje voor het houtvuur, met drie kwijlbekkende dekens aan ons voeten. De honden ervaar ik overigens al als geruststellend, het is niet dat ik ze aai, maar veel scheelt het toch niet meer. Mijn tijd in Canada zal veel te kort zijn, gniffelen Anne en ik, maar toch net lang genoeg om die tombola te winnen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: