boeken voor kleine en grote kinderen

Mijn Canada (5)

In Over mijn werk, Uncategorized on december 5, 2013 at 9:18 am

Aan Kootenay Lake
“Misschien weet ge de provincies van Canada niet goed en bijzonder hunne ligging daarom wil ik u een weinig inlichten over dit groot en schoon en binnen enkele jaren vooraanstaande land van gansch de wereld: dit zijn de provincies van Oost naar West of liever van den Atlantischen Oceaan naar de Stillen Oceaan: Nova Scotia, Prince Edward Eiland, New Brunswick, Quebec, Ontario, Manitoba, Saskatchewan, Alberta en ten laatste aan den Stillen Oceaan British Colombia met een oppervlakte van 355.855 vierkante Engelsche mijlen, een mijl 1609 meter lang. Al deze provincies hebben een grootte van vijf of zes maal deze van België zoo ge kunt denken hoe groot Canada is. British Colombia is de bijzonderste provincie van gansch Canada. Voor de kweek van fruit hier ziet men de schoonste boomgaarden van gans het land. De appelen groeien hier langs de straaten en in de bosschen, natuurlijk op bomen, hé…”
Dit schreef mijn grootvader op 22 juli 1929 in een brief aan een vriend. Na vier dagen reizen rijd ik zelf British Columbia binnen. De rit zal in totaal zeven uur duren en leidt me verder weg van het ruige van de Rockies, door het brede dal waar de stad Cranbrook ligt. Op een verlaten plek aan de rand van die stad ligt het Railway Museum: daar kan ik niet omheen met een grootvader die bijna een eeuw geleden voor Canadian Pacific Railways werkte. Ik ben er de enige bezoeker en bekijk plichtsgetrouw de beelden van de tentoonstelling. Ik zie veel technische specificiteiten die wel een beeld geven over treinen als object maar niet over de mannen die de sporen aanlegden. 2012-10-01 07.46.44De vrouw aan de inkom kijkt nauwelijks op van haar glossy als ik haar vraag of iemand wat meer uitleg kan geven. Ik blijf staan. Verder bladerend zegt ze dat ik eens op de website kan kijken. Dat is het nadeel van deze digitale tijden: waarom nog naar de plek zelf gaan als er websites bestaan? Ik dring niet langer aan, behalve hair extensions heeft de vrouw duidelijk andere dingen aan haar hoofd. Op hun boekenrek staan wel interessante werken die zijdelings over de aanleg van de spoorwegen gaan, ik schrijf wat titels op en snor daarna verder in mijn intussen vertrouwde rode Hyundai Sonata waarvan ik het interieur al gezellig bekruimeld en volgegooid heb. Een heerlijk neveneffect van deze trip is dat ik niet elke avond hoef te koken voor vijf mensen. Ik laat me helemaal gaan in de notenrepen en de instantgerechten, het blikvoer rolt vrolijk heen en weer op de achterbank.
De vallei waar Cranbrook lag vond ik niets bijzonders, anderhalf uur later rijd ik door de paradijselijke omgeving die mijn opa beschreef in zijn brief: fruitbomen zo ver je oog reikt, lieflijke glooiingen, een landschap zoals op een kindertekening. De Verenigde Staten liggen op slechts 10 km hiervandaan, maar mijn doel lonkt: ik ben al in de Kootenay Region, nog even en ik ben er écht.

2012-10-01 11.06.23Terwijl ik over Kootenay Pass rijd is op de radio een discussie over Syrië aan de gang, wel twee uur lang hoor ik niets anders dan gesprekken, mensen die bellen om hun eigen verhaal te doen, een moderator die iedereen zijn tijd en zijn stiltes geeft, geen enkel relativerend muziekje. Het is radio die het medium zelf doet vervagen, enkel het onderwerp telt, in dit geval, een schrijnend onderwerp, toen al, en een jaar later nog zoveel meer. Het kilometerslange donkere sparrenbehang is een sereen decor voor al die verpletterende getuigenissen van mensen die op zoek zijn naar een leven – niet alleen naar een beter leven zoals mijn grootvader. Ik luister tot de ontvangst te slecht wordt maar ben dan al bijna in Nelson, aan Kootenay Lake.
Kootenay Lak2012-10-01 14.04.27e is het meer waar ik al twee jaar over fantaseer en hier ligt het eindelijk voor me. Ik kan het aanraken maar in de plaats ga ik op zoek naar een slaapplek. Ik bevind me nu in Pacific Time, wat het verschil met thuis op negen uur brengt, maar wat vooral wil zeggen dat het Hostel nog niet open is. Ik loop voorbij maar liefst drie bookshops, een paar tweedehandswinkeltjes, talloze organic food stores, ik waan me in een Londense hippiebuurt, niet verwonderlijk als je weet dat Nelson bekend is voor zijn Arts School en de vele kunstenaars die er blijven hangen. In de coffeeshop waar ik iets ga drinken worden net metersgrote schilderijen van de muur gehaald, de kunstenares haalt haar werken op terwijl haar twee verveelde zoontjes zonder al te veel hoop op succes zeuren om een cola, de ene heeft een gevaarlijke hoest. Het ziet er niet naar uit alsof de vrouw veel heeft verkocht en ik word er in haar plaats moedeloos van. Ik wil eigenlijk ook geen koffie, ik wil geen kunst aan de muur, ik wil geen veganistisch glutenvrij koekje. Het is alsof ik nu pas alle  kilometers van de afgelopen dagen voel, en ik wil maar één ding. Een bed. Én eten, oké, ik wil twee dingen.
Bij een blik troostende Cam2012-10-01 13.40.42pbell’s Minestrone Soup in het Hostel overloop ik wat me hier allemaal te doen staat. Ik wil naar de bibliotheek en het Museum of Arts and History, ik wil met de ferry naar Procter, het dichtste dorpje bij het Camp waar mijn grootvader verbleef, ik wil mensen aanspreken, informatie verzamelen, researchen! Hoe meer ik lepel, hoe kordater ik word. Geen uitstel meer, spreek ik mezelf streng toe. Even kikker ik helemaal op van mijn eigen planlust, zozeer zelfs dat ik nog wat blijf zitten in de overvolle Hostelkeuken. Ik luister naar het internationale gezelschap, allemaal backpackers die elkaar om de oren slaan met afgelegde afstanden en aantal reisdagen. Ze hakken verse groenten, wisselen met grote ernst kruidentips en gaartijden uit. Ik spoel mijn soepblik om en beslis dat ik er geen verhalen meer bij kan hebben. Geen een! Ik sluip weg uit de keuken en kruip belachelijk vroeg onder de wol. Morgen ga ik op onderzoek uit, iets zegt me dat ik wat extra slaap zal kunnen gebruiken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: