boeken voor kleine en grote kinderen

Mijn Canada (1)

In Over mijn werk, Uncategorized on november 6, 2013 at 11:08 am

Lost in translation

Vorig jaar ging ik naar Canada omdat ik een boek aan het schrijven ben over mijn grootvader die daar in 1929 zijn geluk was gaan zoeken. Dat boek is bijna af. Bijna! Ook al is het nooit echt af, wat mij betreft, maar mijn uitgever denkt daar anders over. Dus in januari, ten laatste begin februari 2014 ligt de tekst tussen een harde kaft te wachten op lezers, en heb ik er niets meer over te piepen.
Over de reis zelf schreef ik weinig omdat ik de ervaring moeilijk in woorden te vatten vond. Maar nu denk ik daar anders over. Er zijn dingen die je beter niet vergeet, en ze beschrijven op papier roept veel meer details op dan als ik ze ergens in mijn volle hoofd laat slingeren. Het is het herfstlicht dat me ertoe aanzet, en het nakende afscheid van een verhaal waarin ik zo lang heb kunnen vluchten.
Zodus: een laat verslag van de laatbloeier die ik ben, helemaal tegen de tijdsgeest van instant-sharing in. Zo zag mijn Canada eruit.

scannen0007Mijn grootvader Maurice De Vlieger reisde in 1929 in zijn eentje naar Canada, op zoek naar een nieuw leven. Hij werd daar verliefd op een Duitse migrante, ‘een bevallig meisje van achttien jaren’, maar de crisis stak een stokje tussen hun prille romance.

Zelf vertrek ik op 25 september 2012 met de eerste trein vanuit Gent, een half uur later heb ik zelf al een huwelijksaanzoek aan mijn been. In Antwerpen heb ik tijd voor een koffie in Starbucks – mijn eerste bezoek aan die keten – een gewoon formaat koffie komt in de vorm van een dampende emmer gloedheet zwart vocht. De enige andere vroege vogel is een nieuwe Gentenaar uit Polen, twintig jaar getrouwd en vader van een tweeling van tweeëntwintig jaar maar als hij eerlijk is geen voorstander van kinderen binnen het huwelijk. En eerlijk is hij: hij zoekt een nieuwe partner en gaat ervoor, ook om 6u10 kun je de slag van je leven slaan. We zijn allebei van Gent en duidelijk allebei op de dool, lijkt hij te vinden. Mijn verhaal over het vertrek naar Canada pikt hij niet. Canada? Het zal wel.
Op de trein naar Schiphol komt er in Dordrecht een keurige dertiger tegenover me zitten: strak wit hemd, hippe designerjeans, rode varkensneus. Hij verspreidt zo’n alcohollucht dat ik overweeg om elders te gaan zitten. Ik moet denken aan wat ik de vorige avond las op de site van de jeugdherberg waar ik die nacht zal slapen, dat je kippengaas bij je moet hebben omdat er ’s nachts stekelvarkens onder je auto kruipen. Stekelvarkens! Het zijn geen beren, nee, maar of ik die beesten nu in mijn eentje te lijf wil zo ver van huis? Ik, die nauwelijks een poes durf te aaien? Ik hoop op een vroege winterslaap voor de stekelvarkens en ben blij als de dronken jongeman uitstapt voor ik zelf beneveld raak.
Op het vliegtuig staat een man met uniform – de piloot? – me met uitgestrekte hand op te wachten. Ik vind dat erg verwelkomend van de Nederlanders, maar blijkt dat hij alleen mijn boarding pass wilde zien. ‘Nou, dat mag ook,’ zegt hij olijk en drukt me alsnog de hand, maar met zo’n lachje om zijn mond. Een boerinnetje op reis ben ik. Maar was mijn grootvader ook geen keuterboertje bij vertrek? Wacht tot ik terugkom.
Er ligt een oudere vrouw met een hele lange vlecht te slapen op de grond, wat niet mag van de stewardess maar van zodra die zich omdraait valt de vrouw weer op het tapijt neer en slaapt ze binnen de minuut, met open mond. Ze lapt alles aan haar laars. Diezelfde stewardess denkt dat ik smeltwater bestel terwijl ik nochtans duidelijk om ‘spuitwater’ vraag, maar daar doen ze in Holland natuurlijk niet aan. Als de spraakverwarring nu al zo groot is, wat wordt dat dan straks, over de plas? Ben ik echt zo wereldvreemd? Lost in translation, dat gaat bij mij nooit over, ook niet als we dezelfde taal spreken. Eenmaal op Canadese grond blijkt dat het helemaal niet over taal gaat. Echt niet. Het gaat over autorijden. Ik heb mijn rijbewijs al meer dan twintig jaar geleden behaald maar plots lukt het niet meer. Een automatic, ja, dat is gemakkelijker dan een gewone auto, hadden mensen me thuis verzekerd. Het woord zegt het zelf! Dus toch wee2012-09-28 10.08.19r die taal. Want een automatic bestuurt zichzelf niet, ik kan het weten. Na een vol uur rondjes draaien in de ondergrondse parkeergarage van de verhuurbedrijven vraag ik voor de zoveelste keer aan het Aziatische Avishulpje: ‘Am I ready for the road?’ ‘No, ma’m,’ antwoordt hij met een ondertussen even verschrikte blik als ik. ‘Do one more round.’ Het hele team zwaait me bezorgd uit als ik me uiteindelijk toch de straten van Calgary op gooi, met bonzend hart en veel spijt over mijn boude plan om helemaal alleen mijn grootvaders voetsporen te volgen. Het is al donker als ik na een absurde rit van drie uur – één uur volgens Google-maps – in Canmore aankom. De Highway leidde me nu al langs spectaculaire landschappe2012-09-27 05.20.45n maar ik lette vooral op de weg: ik had toch nog niet om zoveel moois gevraagd? De steep shoulders waren regelrechte afgronden en zonder gsm wilde ik daar liever niet in belanden. Op één plek moest ik over een modderstroom die de weg bijna blokkeerde. Het regende pijpenstelen. Het was hels, en de Automatic wende niet. Maar toen kwam ik aan in Canmore. Ik vond de weg naar de jeugdherberg meteen. Er was geen stekelvarken te bespeuren. Ik at een heerlijk verlept broodje en dronk een fantastisch flets Canadees biertje. De vloer bewoog onder me, en eigenlijk bewogen ook de muren, zo moe was ik. Maar ik was er. En als ik tot hier geraakt was, zou de rest als vanzelf gaan.

Advertenties
  1. Als we Hans hier even helemaal wegdenken, was die dolende Pool geen gemiste kans? Het maakt mij in ieder geval reuzebenieuwd naar het vervolg van je avonturen en uiteraard ook naar je boek!

  2. Ik ben echt benieuwd naar het vervolg van je reis! Het moet nogal een avontuur geweest zijn.
    Proficiat, heel spannend en leuk om te lezen.

  3. Evelien: wat ben je toch een kranige vrouw. ik heb al genoten van jouw stukje reisverhaal en kijk uit naar meer 🙂

    Hartelijk

    lieve COmeyne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: