boeken voor kleine en grote kinderen

Archive for mei, 2011|Monthly archive page

‘Ik haat Roald Dahl!’

In Uncategorized, Voorlezen on mei 11, 2011 at 9:14 am

Ik lees momenteel elke avond voor uit Dahls ‘Daantje de wereldkampioen’, een verhaal over fazanten stropen door middel van geweekte, opengesneden, met slaapmiddel gevulde en weer dichtgenaaide rozijnen. En een meeslepend verhaal, want toen ik gisteravond stopte met voorlezen werd de oudste woest omdat hij al de hele dag aan die tweehonderd rozijnen dacht en hij het nu nóg niet wist, of het zou lukken om al die fazanten om te leggen. Ik zei hem dat de schrijver het natuurlijk niet meteen prijsgaf, anders werd het nooit zo’n dik boek. Eerst spraken ze me streng toe: ‘Gij zult verder lezen!’, daarna smeekten ze me om nog een hoofdstuk: ‘toe, mama, één hoofdstuk maar, een paar blaadjes, één blad, een half?’ Maar ik was onvermurwbaar. Waarop de oudste er bovenstaande zin uit gooide: ‘Ik haat Roald Dahl!’ Ongetwijfeld het mooiste compliment dat je als schrijver kunt krijgen van een kind. Nu zitten ze op school, maar ik ben zeker dat ze aan die rozijnen denken. Vanavond lees ik het uit, wat er ook gebeurt.

Genade!

In Over mijn werk on mei 9, 2011 at 12:54 pm

Mensen maken wel eens de opmerking dat het leuk moet zijn voor kinderen om een kinderboekenschrijfster als moeder te hebben. Mijn kinderen blijven er in elk geval erg rustig onder. De jongste van vier bijvoorbeeld, in een ‘interview over je mama’ (moederdagcadeautje): ‘mijn mama schrijft boeken voor andere kinderen’. Niet voor hem dus: hij kon er dan ook geen een opsommen. Of de twee oudsten, toen ik hen vorige week vertelde over mijn geworstel aan mijn nieuwe boek, en vroeg of ik het begin eens mocht voorlezen: ‘nee, mama, niet voorlezen, genade!’ Zij waren misschien beter af geweest met een moeder die gestaag in de karnemelkpap roert, met maar één wens: die tot de gewenste dikte te brengen. Ze vragen het zich niet af, simpelweg omdat ze niets anders kennen dan een moederhoofd dat soms mijlenver weg zit. En die karnemelkpap dan? Bah, zo lekker is die nu ook weer niet…

Bladerdrang

In Over mijn werk on mei 2, 2011 at 1:12 pm

Vanochtend speelde zich een vreemd schaduwspel af op de kast van de slaapkamer. Magnus van vier lag er angstig maar gefascineerd naar te kijken. ‘Het is niets’, zei ik, ‘het is de schaduw maar van de bladeren van de boom.’ Voor hem was het veel meer dan dat. ‘De blaadjes vechten,’ zei hij na een tijd, en toen ik het door zijn ogen bekeek, klopte het hele plaatje. Er was een gevecht aan de gang, en dat gevecht was belangrijker dan alle andere dingen die vandaag voor onze ogen zouden voorbijschuiven. Ik heb de afgelopen weken heel vaak op de vraag ‘Waarom schrijf jij?’ moeten antwoorden tijdens lezingen, en vanochtend was het plots weer duidelijk: om het gevecht van die bladeren te benaderen, zo goed en zo kwaad als het gaat. Zien wat er is en bol staat van spanning, zelfs op een verloren hoekje van een kastdeur, en dat dan vangen. Magnus gooide zich uiteindelijk in het gevecht door zelf te blazen als de wind, om te zien wat dat met de schaduwen deed, met de argeloosheid van iemand die vandaag nog wel twintig keer omvergeblazen wordt. Maar ik heb slechts die ene keer vandaag en hou mijn vangnet klaar.