boeken voor kleine en grote kinderen

Archive for februari, 2011|Monthly archive page

Een welp voor een duif

In Over mijn werk on februari 24, 2011 at 1:50 pm

‘Job en de duif’ kreeg een Boekenwelp!

Je kunt nooit weten hoe een koe een haas vangt. En ook niet hoe een duif een welp vangt. Maar als die welp er eenmaal ligt, moet je maar aannemen dat die duif toch geen doetje was. De welp beweegt niet meer, maar hij mag hier bekomen, van alles. Ik koester hem.

Uit het juryverslag:

De winnaar van de tweede Boekenwelp krijgt meteen ook de prijs voor het origineelste en meest gewaagde hoofdpersonage. Je moet het maar durven: duivenmelkerij centraal stellen in een boek voor beginnende lezers. Maar wat blijkt, duiven en zesjarige kinderen hebben meer met elkaar gemeen dan je misschien denkt. Een tand verliezen lijkt wat op de rui van een duif, en een moeder is als een baas – maar dan anders. Duif en kind zijn ook allebei bijzonder eigenzinnig, taalvaardig en gewoon grappig in dit overheerlijke kinderboek. Deze auteur weet een boek voor eerste lezers met evenveel souplesse te schrijven als haar adolescentenromans.

Hoera!

In Over mijn werk on februari 3, 2011 at 2:01 pm

Mijn zieke vierjarige heeft me daarnet al uitgeroepen tot beste hoofdkussen (na zijn dutje op mijn hoofd). En nu nog een nominatie voor de Boekenleeuw voor ‘Job en de duif’? Een topdag!

Uit het juryverslag:

Evelien De Vlieger bewijst met dit originele boek voor beginnende lezers dat ze niet alleen voor de Vlaamse adolescentenliteratuur een aanwinst is. De onverwachte vriendschap tussen een jongetje en een duif levert levendige dialogen en avontuurlijke scènes op. Niet alleen verwerkt de auteur op een heel natuurlijke manier allerlei weetjes over duiven en duivensport in het verhaal, ze doet dat ook nog eens in korte woorden en eenvoudige zinnen. Bovendien leert Job door zijn gesprekken met de duif ook zichzelf beter kennen, en zo’n interessante psychologische ontwikkeling zie je zelden in boeken voor eerste lezers. 

Deze woorden geven me moed, want mijn nieuw jeugdboek verschijnt eind februari, en dat is altijd een sprong in het duister. Natuurlijk geeft het ook voldoening om het beste hoofdkussen te zijn (ook als zakdoek, broodautomaat en elektrische deken doe ik het niet slecht). Maar een nominatie voor iets wat ik geschreven heb doet me even zweven, het geeft me lucht en rust. Meer heeft dit huishoudapparaat niet nodig…