boeken voor kleine en grote kinderen

Archive for oktober, 2010|Monthly archive page

Geronimo Stilton voor wie niet van Geronimo Stilton houdt

In Over mijn werk, Uncategorized, Voorlezen on oktober 18, 2010 at 9:25 am

Vorige week was er kinderboekenweek in Nederland. Het thema was ‘De grote tekententoonstelling: beeldtaal in kinderboeken’. ‘Hoe maak ik een vriend’ is een van de beeldleestips. Als je hier klikt, zie je waarom het boek getipt wordt. En je krijgt op Leesplein nog veel meer tips voor boeken waarin tekeningen een belangrijke rol spelen. Een boek met veel tekeningen is vaak een verademing voor kinderen die niet vlot lezen. Ook als je voorleest, kunnen sommige kinderen zich beter concentreren op het verhaal als ze ook iets zien, als de bladspiegel regelmatig wordt onderbroken door illustraties, humoristische schetsjes, opsommingen in lijstjes… Joke Van Leeuwen doet het al zo lang op een meesterlijke manier, en toch is het een vervelende muis die met de eer gaat lopen. Ik geloof er wel in dat de manier waarop de boeken van de firma Geronimo Stilton ineenzitten werken voor kinderen met weinig leeservaring. Maar de verhalen en de illustraties zijn zo slordig ineengeflanst dat je kinderen na een paar boeken beter verdienen. Gelukkig is er leven na de belegen muis.

.

Advertenties

Jongens met steil haar…

In Voorlezen on oktober 11, 2010 at 10:31 am

Ik postte hier enkele weken geleden de eerste zin van Astrid Lindgrens ‘Rasmus en de landloper’. Ondertussen heb ik het verhaal helemaal voorgelezen aan de oudsten (9 en 8), en zowel zij als ik hebben er knusse tijden mee beleefd. Spannende tijden ook, want er zitten dieven in het verhaal, en bankovervallen en revolvers en achtervolgingen. Maar het is vooral heel erg ontroerend, de laatste hoofdstukken is het moeilijk om je tranen tegen te houden. Je hoeft ze ook niet tegen te houden natuurlijk, maar in mijn geval belemmerde het het voorlezen wel een beetje. Alles wordt dan ook uit de kast gehaald: een weeshuis, een jongetje met steil haar die weet dat adoptieouders alleen maar meisjes met krullen willen, een beer van een landloper die lief en grappig is en hem mee op sleeptouw neemt… En dat alles zonder in melodrama te vervallen, daar zul je wel de grootste voor moeten zijn.

Het eindigt vrolijk, en bij de zinnen ‘Rasmus kon niet stil blijven zitten. Je kunt niet stil zitten wanneer je in je hele lichaam zo gelukkig bent’ werd er hevig op- en neergesprongen op ons bed, dat nu weer een metertje verderop in de kamer staat. Al hun ingehouden adem van avond na avond spanning werd hier gebruikt voor een rondje uitfreaken. Het gevoel van pure opluchting en blijdschap namen ze mee naar bed: bijna als een knuffel voor de nacht, eentje die ze nu altijd bij zich zullen hebben als ze aan Rasmus of Oskar denken. Hoera voor Astrid Lindgren! ‘De gebroeders Leeuwenhart’ ligt al klaar…

Het toppunt van bloot

In Net gelezen, Voorlezen on oktober 7, 2010 at 8:58 am

Daan Remmerts de Vries heeft de Gouden Griffel gewonnen met ‘Voordat jij er was’, een boek dat hij samen met illustrator Filip Hopman maakte. Ik heb dat boek nog niet (voor)gelezen, maar we hebben wel ‘Blote beer’ (1998) van Daan Remmerts de Vries in huis, en dat heb ik altijd een geweldig boek gevonden. Een boek zonder woorden, en toch of misschien net daardoor heel gemakkelijk voor te lezen. Een beer en een meisje (of is het een konijn?) gaan zwemmen, en het vel van de beer wordt gestolen door een bende op hol geslagen mieren met koude voeten, al hebben we dat laatste er vast zelf bij verzonnen. De beer is vreselijk boos, en ook beschaamd omdat hij in zijn blootje staat. Het konijnenmeisje vindt het hele voorval grappig, en de beer wordt uitgelachen door alle dieren. Samen gaan ze op zoek naar de dieven, en de beer geeft ze er eens goed van langs vooraleer hij zijn vel weer aantrekt. De tekeningen zijn stuntelig en omrand door knip- en plakwerk dat nu collage heet maar hier toch eerder knip- en plakwerk blijft. Net dat lelijke past zo goed bij het gevoel van die beer die met zijn ronde billen in zijn blootje staat tegenover alle andere dieren. ‘Bloot’ associeer ik sinds dit boek met de blos op de wangen van Beer in zijn rozige dikke billen.

Dat Remmerts de Vries wél kan tekenen spreekt voor zich: het recente ‘Monstermuis’ (2010) heb ik onlangs voorgelezen en werd hier gesmaakt door kleine en grote kinderen. De muis uit de titel is een huiveringwekkend monster, niet halfslachtig een beetje slecht maar door en door verdorven. Kijk maar eens naar de grijns op zijn gezicht. Het is een stout boek dat zich niet inhoudt om toehoorders te choqueren. Maar het eindigt niet slecht: dat zou mijn gevoeligste luisteraar ook niet aangekund hebben. Nee, iemand is gelukkig slimmer dan die slechte muis, al achtervolgt de grijnslach je wel nog een tijdje, een grijns met een hoog Jack-Nicholsongehalte.