boeken voor kleine en grote kinderen

Archive for juni, 2010|Monthly archive page

Schattig

In Voorlezen on juni 23, 2010 at 9:12 am

Jongens willen niet schattig zijn. Dat is iets voor meisjes. Dus kostte het wel wat moeite om hier  ‘Schattig’ van Lida Dijkstra verkocht te krijgen als voorleesboek. Eenmaal begonnen ging het goed: het gaat over een konijn dat net niet schattig wil zijn, en daar ook in slaagt. Het verhaal is leuk, en heeft vooral een grappige ontknoping die mijn jongens bijzonder wisten te smaken.

Ik ben grote fan van het werk van Marije Tolman, die net het Gouden Penseel ontving voor ‘De boomhut’, dat ze samen met haar vader Ronald Tolman maakte. Dit boek vertelt heel veel verhalen naast de tekst, je kunt lang blijven hangen op elke pagina (wat ook niet bevorderlijk is als de kinderen in bed moeten geraken, maar goed).

En trouwens… jongens zijn schattig, of ze dat nu willen of niet, en ook al kijken ze graag boos. Ik word al bang!

Reizen De Vlieger

In Over mijn werk, Wedstrijd on juni 17, 2010 at 9:51 am

Het is bijna vakantie. Ik weet al naar welke plaats ík zou gaan, als ze bestond. Maar ze bestaat niet, tenzij dan in het boek ‘Hotel Regenboog’ dat ik een paar jaar geleden schreef.

Om de vakantie te vieren, geef ik een exemplaar van ‘Hotel Regenboog’ weg. Mail me de naam van een hotel waar jij zou willen logeren. De bedenker van de leukste naam krijgt het boek gratis toegestuurd.

Je kunt je kans ook wagen op Leesplein, waar een gesigneerd exemplaar van ‘Hotel Regenboog’ de prijs is van de Kennisquiz van deze maand.

Wie geen geluk of inspiratie of tijd heeft, maar toch al een vakantiesfeer in huis wil, kan het boek ook gewoon bij mij bestellen. Voor 10 euro stuur ik het op, verzendingskosten inbegrepen. Stuur gewoon een mailtje naar evelien.de.vlieger@pandora.be met je adres en je hoeft voorlopig geen saaie vakantiefolders meer te doorbladeren.

De wei van Koe

In Net gelezen on juni 10, 2010 at 8:30 am

In mijn wekelijkse halfuur als leesmoeder op school, was het AVI-boekje van deze week zo saai dat ik de kinderen na één blad van achteren naar voren heb laten lezen. We begrepen niets meer van het verhaal, maar grappig was het wel, en het lezen ging zelfs vlotter. Ik kan me dus helemaal vinden in het artikel van Eveline Vink op Recensieweb: ‘Gij zult saai schrijven voor jonge lezers’. Ze bespreekt daarin ‘Job en de duif’ en ook ‘De wei van Koe’ van Paul de Moor, en gisteren las ik dat.

Ik las het niet voor, ik las het zelf, en was meteen verkocht. Het is het soort boek waarvan ik ga denken dat ik nooit van mijn leven nog twee lettergrepen wil schrijven. Ik geef een voorbeeld:

‘De herfst heeft de smaak van peer, weet Koe.

En van pruim.

En een toets van noot.

Soms denkt ze dat de herfst een spin is die haar web om de wei weeft.’

Hoe Paul de Moor erin slaagt weet ik niet, maar Koe en Rat en de andere dieren hebben al na een paar pagina’s zoveel persoonlijkheid dat je er gerust een paar van je eigen vrienden voor wilt laten vallen. Het is dus te hopen dat boekhandelaars dit boek aanprijzen aan een ruimer publiek, al zitten eerste lezers natuurlijk meteen goed als ze hiermee het lezen mogen ontdekken. Zoals het jongetje Briek in het boek zegt: ‘Koe hoort in de wei, als een tak aan de boom’, zo eenvoudig is het: dit boek hoort bij iedereen die leest.

Pernilla Stalfelt

In Voorlezen on juni 8, 2010 at 8:38 am

Alle kinderen gaan door een fase waarin ze viezigheid oneindig grappig vinden. Bij sommigen blijft dat wat lang aanslepen, maar ik hoef me voorlopig geen zorgen te maken: mijn negenjarige is ondertussen het ‘ja: kaka!’-stadium ver voorbij, en zelfs die van zeven zal er hooguit nog eens om grijnzen. Maar die van drie? Hoho, die zit er middenin. Dus ik dacht: laat ik hem eens ‘Het poepboek’ van Pernilla Stalfelt voorlezen, en kijken wat dat doet voor hem.

‘Het poepboek’ is een informatief boekje met naïeve illustraties over drollen en scheetjes en nog veel meer leuks in die trant. Het is rechttoe-rechtaan in tekst en tekeningen, en ook al is het onderwerp behoorlijk plat, toch is het boekje zelf dat niet, integendeel, het is verfrissend. Magnus wist niet wat hij hoorde. Een boek waarin het woord ‘kaka’ in elke zin voorkomt (het Hollandse ‘poep’ moet je dus wel overal vervangen)? Hij keek me eerst wat argwanend aan, maar de prenten toonden aan dat het me ernst was, van het lollige soort weliswaar, maar toch. Na een paar bladzijden gaf hij zich helemaal over aan het boekje, hij rook er zelfs af en toe aan (eat this, Geronimo Stilton). De broers luisterden mee en ook zij vonden het nog altijd even boeiend, zij het dan meer vanuit wetenschappelijk oogpunt: veel van de feitjes in het boek zijn ondertussen al aan bod gekomen op school. Dus terwijl Magnus uit zijn dak ging met zoveel moois op elke pagina (met een enthousiaste ‘jij bent kaka!’ om de paar minuten), groeven de broers nog wat dieper in hun geheugen naar voorbeelden om niets onbesproken te laten. Ze vulden elkaar mooi aan, een beetje zoals de humor en de ernst in het boek.

Pernilla Stalfelt maakte in dezelfde reeks ook een boek over de dood, over pesten, liefde en geweld. Dat over de dood hebben we ook in huis en is even direct en humoristisch. Dat over geweld moet ik misschien maar eens ontlenen in de bib, nu het hier in huis vol ligt met vers geschut van de kermis. Ik wil haar ongetwijfeld ontwapenende kijk op geweld wel eens aan mijn jongens voorleggen, misschien zelfs in de Duitse versie: ‘Ich mach dich platt!’

Aandacht voor neusbeesten

In Voorlezen on juni 4, 2010 at 7:09 am

Gisteren ging ik voorlezen in de Boekenmolen, een fantastisch klein kleuterschooltje hier om de hoek. De kinderen leren deze week van alles over de zintuigen, en daar paste mijn eerste prentenboek ‘Reuzeneuz en Zobie’ perfect in. Daarin vindt een heks met een veel te grote neus haar poes terug dankzij haar sterke reukzin. Ik maakte dat boek jaren geleden samen met Iris Beeckman, die een heel aaibaar, grappig heksje in het leven riep. In een van haar neusgaten zit een neusbeest dat je op elke pagina een beetje laconiek aankijkt en tegelijk meeleeft met die arme Reuzeneuz. Tijdens het lezen kropen de kinderen alsmaar dichter, tot ik bijna bedolven werd onder enthousiaste luisteraars. Sommigen waren nog het liefst van al in het boek gekropen, wat natuurlijk een goed teken is…

Auteur van de maand

In Over mijn werk on juni 1, 2010 at 8:57 am

Ik ben auteur van de maand op de Nederlandse site Leesplein. Ik geef er onder meer uitleg over hoe ik ertoe kwam om ‘Job en de duif’ te schrijven. Als je hier klikt, kom je rechtstreeks op de juiste pagina terecht, al is de site ook de moeite waard om even op rond te neuzen. Je kunt een gesigneerd boek van mij winnen door mee te doen aan een wedstrijd.

De grappigste vraag in het interview was of er fansites over mij bestaan. Deze site telt niet mee, ook al werk ik eraan om fan van mezelf te worden.