boeken voor kleine en grote kinderen

Archive for maart, 2010|Monthly archive page

Kitty Crowther

In Voorlezen on maart 31, 2010 at 8:14 am

Kitty Crowther won de ALMA, dat is de Astrid Lindgren Memorial Award, een soort Nobelprijs van de jeugdliteratuur. Ze heeft al een dertigtal boeken op haar naam. Er waren drie boeken van haar te vinden in de bibliotheek, en het overtuigendst vond ik haar illustraties bij ‘Grote oma’s’ van Bart Moeyaert. Tekst en tekeningen passen zo goed samen dat je zou denken dat dit het werk van één persoon is. Ik las het boek voor, en zowel die van drie als die van zeven en acht bleven luisteren. De vondst van groot is slecht tegenover klein is goed (in het geval van oma’s) is heerlijk bevreemdend en gaat tegen alle regels in. De oudsten gniffelden van de eerste pagina tot de laatste, terwijl de jongste vooral bleef luisteren omdat het over heel herkenbare dingen gaat, zoals in je neus peuteren en stofzuigen en… voorlezen.

Ik ben van plan om op zoek te gaan naar haar andere boeken. Dit spreekt me alvast bijzonder aan: ‘Le grand désordre’…

Klassieker in beelden

In Net gelezen on maart 30, 2010 at 7:46 pm

Aan klassiekers blijf je hangen. Dave Eggers kan ervan meespreken. Hij schreef zowel het scenario voor de film ‘Where the wild things are’ als het boek ‘Max (en de wild things). De film heb ik nog niet gezien, maar het boek las ik, uit pure nieuwsgierigheid of zoiets niet gedoemd is om te mislukken. Het boek (‘een roman voor alle leeftijden’ staat er op de cover) speekt zich half af in de gewone wereld, en half op het eiland waar de monsters leven. Het eerste deel vond ik sterk, en ik vind het jammer dat Max daarna zo lang op dat eiland blijft. Over die echte mensen (zijn moeder, zijn oudere zus, een oude man in zijn straat) had ik echt wel meer willen lezen. Terwijl die monsters… Monsters blijven toch fascinerender in prenten. 

Benieuwd of het in de film beter lukt. Het voorfilmpje hieronder mag er wel al zijn.

Klassieker

In Uncategorized, Voorlezen on maart 22, 2010 at 2:58 pm

Toen Max zijn wolfspakje aan had, en kattekwaad uithaalde en nog meer kattekwaad riep zijn moeder: ‘Je bent een monster!’ en Max zei: ‘Ik vreet je op!’

Dit boek is een klassieker. Zowel de tekst als de prenten doen dromen. Het is niet lief, in geen enkel opzicht, het is zelfs een eenzaam boek dat melancholie uitstraalt. Maar een driejarige draait daar zijn hand niet voor om. Het is van het soort klassieker dat bijna trilt in je handen, omdat het zo aanslaat. Bij het voorlezen gaat de gedachte door mijn hoofd om alleen nog dit soort boeken over te houden en al de rest naar de kringloopwinkel te brengen. Maar dat zou het minder spectaculair maken: zelfs na maanden zonder ‘Max en de maximonsters’ haalt Magnus het uit de massa andere kinderboeken die hier in de kast staan. Als een schat.

Ook ‘In de nachtkeuken’ van Maurice Sendak sloeg heel erg aan hier, ook al is dat beangstigender dan ‘Max’. Ik sta er altijd versteld van hoeveel aantrekkingskracht er uitgaat van griezelige droombeelden. Kinderen hebben een dapper, avontuurlijk hoofd, en Maurice Sendak heeft dat goed begrepen. Het wordt te weinig aangemoedigd om het over dat donkers te hebben met kinderen. Toen ik in de lagere school een opstel over een droom moest schrijven, scoorde ik maar matig omdat het volgens mijn juf te griezelig was, zeker voor een meisje. Het opstel ging over iemand die een zak vol rode mieren over zich heen kreeg. Ik herinner me tot op vandaag hoe teleurgesteld ik was.

 

 

Recht op boeken

In Voorlezen on maart 17, 2010 at 8:52 am

Het is jeugdboekenweek. Ik ging gisteren voorlezen in twee klasjes van het eerste studiejaar. Achteraf stelden de kinderen vragen. De leukste vraag was: ‘Wat gebeurt er als je ziek bent? Komt er dan iemand anders verder schrijven aan je boeken?’

Een kus voor de prinses

In Recensies on maart 12, 2010 at 12:01 pm

Vandaag in De Standaard der Letteren: een bespreking van ‘Een kikker om te kussen’. In de rubriek ‘Kort’ weliswaar, maar toch. Wat een prinses allemaal niet kan.

Ik citeer de recensent: ”Koninklijke Hoogheden zijn uitstekende promotiemachines: nooit eerder heb ik vier cameraploegen en een horde persmensen zien uitrukken voor een kinderboek. Of veeleer: om prinses Mathilde een verhaal te zien voorlezen (…). Benjamin Leroy maakte prachtige prenten bij Evelien De Vliegers verhaal over een geit en een schaap en de lokkende roep van andere oorden. (…) Een kikker om te kussen is dus al bij al een mooie uitgave, waar ook prille lezers plezier aan kunnen beleven.’ 

Er staat een grote foto bij van de prinses die voorleest. Maar een van die prachtige prenten van Benjamin Leroy was ook niet mis geweest.

Verhalen voor het slapengaan

In Nieuw werk on maart 2, 2010 at 10:21 am

Net verschenen: ‘Een kikker om te kussen. Verhalen voor het slapengaan en andere momenten’. Ik schreef een verhaal voor deze bundel:  ‘De weidewereld’. Het gaat over Vriend Schaap en de Verbonden Geit. Benjamin Leroy maakte er illustraties bij.

Lannoo omschrijft het boek zo:

– 22 grappige, ontroerende en herkenbare verhalen over verbondenheid en vriendschap. Met een voorwoord van Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Mathilde
– Geschreven en geïllustreerd door Vlaamse en Waalse auteurs en illustratoren
– Met verhalen en illustraties van Sylvia Vanden Heede, Bart Moeyaert, Pieter Gaudesaboos, Ingrid Godon, Do Van Ranst, Sabien Clement, Tom Schamp, Kaat Vrancken, Evelien De Vlieger, Klaas Verplancke, Riet Wille, Hilde Vandermeeren, Sebastiaan Van Doninck, Siska Goeminne, Jan Simoen Geert Vervaeke, Merel Eyckerman, Reina Ollivier, Guido Van Genechten, Benjamin Leroy, Annemie Berebrouckx, Tom Schoonooghe, Carll Cneut, en vele anderen…
Het boek verscheen ook in het Frans, onder de titel ‘Qui veut embrasser la grenouille? Vingt-deux histoires à lire et à raconter’. Morgen wordt het voorgesteld in Brussel. Son Altesse Royale la Princesse Matilde zal er een kort stukje uit voorlezen. Ik ben benieuwd of het over Vriend Schaap zal gaan…