boeken voor kleine en grote kinderen

Archive for januari, 2010|Monthly archive page

Ole durft

In Net gelezen on januari 27, 2010 at 9:25 am

De flaptekst gaat alsvolgt:

Ole durft! Hij durft eieren in de magnetron te doen. Hij durft keihard te liegen. Hij durft zijn vader voor de gek te houden. Hij durft te praten met een vreemde vrouw die haar huis niet uitkomt. Hij durft voor een rijdende auto te springen. Hij durft mensen te redden. Maar er is één ding dat Ole niet durft…

Tanneke Wigersma is de auteur van dit boek voor 9+. Zij schreef (en illustreerde) eerder ook ‘Een konijnendenkplek’, een prentenboek over een hond die niets liever doet dan aan konijnen denken, en een stil plekje zoekt om zich daar volledig aan over te geven. Van iemand die zoiets bedenkt, wil ik graag alles lezen. ‘Ole durft’ dus bijvoorbeeld. Je leest soms over een boek dat er geen woord te veel in staat: dit is er zo eentje. Alles staat precies goed. En ook hier weer een onderwerp om van te smullen: het gaat onder meer over een vrouw die de straat niet meer op durft sinds haar man haar verlaten heeft. Er doet ook weer een konijn mee, en de held van het verhaal is Ole, een jongetje dat zijn moeder kwijt is. Ik laat het boek voor zich spreken, p. 67:

“Rosa rent zo snel naar huis, dat haar voeten de stoep amper raken. Het is bijna alsof ze vliegt. Ole rent achter haar aan. ‘Het is alsof je met een elastiek aan je huis vastzit,’ hijgt hij als ze weer bij nummer 6 staan. ‘Ik ben een echte slakmevrouw. Ik hou van mijn huis. Als ik ga wandelen, strek ik me eigenlijk alleen maar uit.’ Rosa grijnst.”

Als lezer grijns je mee, want je weet dat je er een beeld bij hebt dat je nooit meer loslaat. Voor elk hoofdstuk zie je een illustratie van iets wat op een kruising tussen een konijn en een hond doet denken. Tanneke Wigersma heeft volgens mij een heel goede konijnendenkplek gevonden voor zichzelf.

Leve Lotje

In Voorlezen on januari 25, 2010 at 7:56 pm

Ik lees ‘Slimme Lotje’ van Lieve Baeten voor aan mijn driejarige zoontje, die voordien al gek was op ‘Nieuwsgierige Lotje’. En ook dit keer is het meteen raak. Hij valt voor het kleine heksje dat altijd op zoek is. En ik val mee, niet zozeer voor de tekst maar wel voor de prenten, die groezelig ouderwets aandoen en absoluut niets gekunstelds hebben. Soms heb ik daar zin in. En mijn jongen van drie gelukkig ook.

Moeders van jongens zouden dit boek misschien niet kiezen om voor te lezen aan hun zoon, vanwege dat wollige, huiselijke (vrouwelijke) aspect van de prenten. Bij deze dus een oproep om het wel te doen. Ik heb drie zeer verschillende jongens in huis en ze houden er alle drie van. Bovendien zien ze dan ook eens dat gezellige rommeltjes in huis best interessant kunnen zijn. Daar worden ze later misschien milde mannen van. Hm, misschien neem ik nu een te grote sprong, maar goed, de ‘Lotjes’ leveren zalige voorleesmomenten op. Ook voor jongens.

(Vooraan in het boek staat de opdracht: ‘Voor mama – Wietse Fossey’. Het is de zoon van Lieve Baeten die ‘Slimme Lotje’ afwerkte na haar dood.)

Guus Kuijer

In Voorlezen on januari 18, 2010 at 12:24 pm

Sinds ik kan lezen ben ik grote fan van de Madelief-boeken van Guus Kuijer.

Ik heb mijn exemplaren van toen bewaard, en nu lees ik ze voor aan mijn kinderen van 7 en 8. Allebei jongens, maar ze houden van Madelief, dat is nu (na twee boeken) al duidelijk.

Job en de duif

In Nieuw werk on januari 6, 2010 at 8:14 am

In het voorjaar verschijnt een nieuw boek: Job en de duif. Het is een boek voor eerste lezers, een zogenaamd meegroeiboek. Het evolueert van heel gemakkelijk tot ietsje moeilijker, AVI1 tot AVI3.

Noëlle Smit maakt illustraties voor dit boek. Wat een feest!